Brak kryteriów wyboru sądu równorzędnego może być niezgodny z Konstytucją
Sąd Najwyższy uznał, że brak wiążących kryteriów wyznaczenia sądu równorzędnego w art. 44^1 § 1 k.p.c. może naruszać prawo do sądu właściwego oraz zasadę sprawiedliwości proceduralnej, w związku z czym skierował pytanie prawne do Trybunału Konstytucyjnego i zawiesił postępowanie.
Co orzekł sąd
Sąd Najwyższy zawiesił postępowanie i przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie o zgodność art. 44^1 § 1 k.p.c. z Konstytucją RP.
Sąd uznał, że przepis ten nie określa wiążących kryteriów oznaczenia sądu równorzędnego, co uniemożliwia jego prokonstytucyjną wykładnię.
Wskazano, że standard sprawiedliwości proceduralnej wyklucza arbitralność i dowolność w rozstrzygnięciach sądu.
Praktyczne wnioski
Prawo do sądu właściwego jest elementem konstytucyjnego prawa do sądu (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP).
Wyznaczenie właściwości sądów musi nastąpić w ustawie, a nie w aktach o niższej randze.
Sąd nie może samodzielnie uzupełniać brakujących treści w normie prawnej, gdyż byłoby to wkroczenie w kompetencje Trybunału Konstytucyjnego.
Ryzyka i ograniczenia
Brak konkretnych wytycznych w ustawie przy wyborze sądu równorzędnego może prowadzić do uznania przepisu za niekonstytucyjny i jego całkowitej eliminacji z systemu prawnego.
Zastosowanie kryterium 'dobra wymiaru sprawiedliwości' pozwala ocenić, czy sprawę należy przekazać, ale nie wskazuje, który konkretnie sąd powinien ją przejąć.
Dane publikacji
- Identyfikator
- IV CO 55/20
- Status
- Published
- Jurysdykcja
- Polska
- Data publikacji
- 28 lipca 2020