Sąd cywilny może żądać danych abonenta od dostawcy Internetu na podstawie Prawa telekomunikacyjnego
Sąd cywilny jest uprawniony do zażądania od podmiotu związanego tajemnicą telekomunikacyjną informacji pozwalających zweryfikować, czy to konkretny pozwany dopuścił się naruszenia dóbr osobistych. Podstawą prawną takiego żądania jest art. 159 ust. 2 pkt 4 Prawa telekomunikacyjnego.
Co orzekł sąd
Sąd może żądać od dostawcy Internetu danych osobowych abonenta w celu weryfikacji twierdzeń powoda o naruszeniu dóbr osobistych przez pozwanego.
Podstawą do ujawnienia tych danych w postępowaniu cywilnym jest art. 159 ust. 2 pkt 4 Prawa telekomunikacyjnego w związku z konstytucyjnym prawem do sądu.
Tajemnica telekomunikacyjna nie może być podstawą do odmowy udostępnienia danych w opisanej sytuacji.
Praktyczne wnioski
W sprawach o ochronę dóbr osobistych sąd może zwrócić się do dostawcy Internetu o informacje weryfikujące tożsamość sprawcy.
Pozyskanie danych o autorze wpisu w sieci może odbywać się również za pośrednictwem Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych.
Art. 248 k.p.c. nie jest właściwym narzędziem do ustalania tożsamości osób niezaangażowanych w proces, lecz do żądania przedstawienia dokumentów.
Ryzyka i ograniczenia
Uprawnienie sądu dotyczy wyłącznie weryfikacji twierdzeń wobec konkretnego pozwanego; nie można go wykorzystać do poszukiwania sprawcy (ustalania danych osób niezaangażowanych w proces).
Dane telekomunikacyjne są przechowywane przez dostawców jedynie przez 12 miesięcy od dnia połączenia, po czym ulegają zniszczeniu.
Dane publikacji
- Identyfikator
- III CZP 78/19
- Status
- Published
- Jurysdykcja
- Polska
- Data publikacji
- 6 sierpnia 2020