Wynagrodzenie za bezumowne korzystanie z nieruchomości a przeznaczenie w studium

Wynagrodzenie za bezumowne korzystanie z nieruchomości należy ustalać na podstawie obiektywnych cen rynkowych za faktyczny i prawny sposób korzystania z rzeczy oraz czasu jej posiadania.

Brak przeznaczenia nieruchomości na konkretną działalność (np. reklamową) w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego nie uzasadnia zmniejszenia wysokości wynagrodzenia.

Ustalenia studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego nie są aktem prawa miejscowego i nie mogą wyłączać drogi sądowej na podstawie art. 40 ustawy o drogach publicznych.

Przepis art. 40 ustawy o drogach publicznych ma charakter wyjątkowy i nie może być interpretowany rozszerzająco.

Przy obliczaniu opłat za bezumowne korzystanie z gruntu należy brać pod uwagę realne wykorzystanie nieruchomości, a nie hipotetyczny, optymalny sposób wykorzystania wynikający z planów miejscowych.

Właściciel nieruchomości może dochodzić wynagrodzenia przed sądem, nawet jeśli teren znajduje się w obszarze opisanym w studium zagospodarowania przestrzennego.

Błędne przyjęcie stawek rynkowych opartych na przeznaczeniu gruntu w planach, a nie na faktycznym sposobie jego użytkowania, może prowadzić do uchylenia wyroku.